dupa ścienne, sofa, niewielkie stoliki, staroświecki wózek dziecinny, melonik, zakurzona suknia ślubna, katafalk, zwisające i półleżące draperie. Wszystko w nieładzie sprawia wrażenie niechlujstwa i bałaganu. Opowiada o dziwnej rodzinie. Nestorzy rodu – Eugeniusz i Eugenia udają nastolatków, rodzice – Stomil i Eleonora protestują
przeciw wszystkim konwencjom: stroju, zachowania, moralności. Walczyli przecież o wyzwolenie z okowów religii i etyki, o możliwość zatańczenia tanga, symbolu wyuzdania. Stomil, protestując przeciw konwencjom, posiadł swą narzeczona w teatrze, wywołując tym niemały skandal. Natomiast starsze pokolenie przyjmuje ten
stan rzeczy jako coś zupełnie normalnego, cieszy się z panującej anarchii babcia, która zamiast umrzeć, gra w karty. Wuj Eugeniusz zaś zaniedbuje pisanie pamiętników. Jedynie Artur – ich syn, pragnie uporządkowania świata, w którym żyje. Nosi
elegancki garnitur i przestrzega ścienne, sofa, niewielkie stoliki, staroświecki wózek dziecinny, melonik, zakurzona suknia ślubna, katafalk, zwisające i półleżące draperie. Wszystko w nieładzie sprawia wrażenie niechlujstwa i bałaganu. Opowiada o dziwnej rodzinie. Nestorzy rodu – Eugeniusz i Eugenia udają nastolatków, rodzice – Stomil i Eleonora protestują przeciw wszystkim konwencjom: stroju, zachowania, moralności. Walczyli przecież o wyzwolenie z okowów religii i etyki, o możliwość zatańczenia tanga, symbolu wyuzdania. Stomil, protestując przeciw konwencjom, posiadł swą narzeczona w teatrze, wywołując tym niemały skandal. Natomiast starsze pokolenie przyjmuje ten stan rzeczy jako coś zupełnie normalnego, cieszy się z panującej anarchii babcia, która zamiast umrzeć, gra w karty. Wuj Eugeniusz zaś zaniedbuje pisanie pamiętników. Jedynie Artur – ich syn, pragnie uporządkowania świata, w którym żyje. Nosi elegancki garnitur i
przestrzega
Mehr Rezensionen über dzidek